'Poker lost wereldproblemen op', stond gisteren in deze krant. Onder meer jeugdcriminaliteit en diplomatieke crises verdwijnen als we allemaal gaan pokeren, lichtte professor Charles Nesson van Harvard University zijn nieuw verworven inzichten toe. Nesson gaat zich, nu hij het licht gezien heeft, toeleggen op pokerlessen.
Allemaal leuk en aardig, maar persoonlijk zie ik meer in hakklakken. Maak een sprongetje in de lucht, klak uw hakken tegen elkaar en u zult zien dat alle zorgen en problemen verdwijnen als sneeuw voor de zon. Terwijl poker vooral een zittende aangelegenheid is en ook nog de nodige stress over winst en verlies oplevert (om over geldproblemen nog maar te zwijgen), is bij hakklakken onvoorwaardelijk geluk verzekerd. Allereerst zorgt hakklakken voor gezonde lichaamsbeweging. Vijfhonderd klakjes per dag is in principe al genoeg voor een verlenging van de levensverwachting met minstens drie jaar, maar nog veel beter is het om de ganse dag hakklakkend door het leven te gaan. Daarbij moet wel worden opgemerkt dat een hakklak met linkse uitzwaai gevolgd dient te worden door een klak met uitzwaai naar de rechterkant. Bij eenzijdige hakklakkerij bestaat namelijk een kleine kans op ontsporing.
Belangrijker is echter dat hakklakken de mensheid behoedt voor vele, zo niet alle misstappen. Er is nog nooit al hakklakkend iemand vermoord of verkracht. Ongezonde gewoontes als te veel eten en roken worden ernstig bemoeilijkt en er is geen enkel voorbeeld bekend van crises die veroorzaakt zijn door hakklakkende regeringsleiders of terroristen. Bovendien worden voetbal en andere sporten al hakklakkend volstrekt zinloze bezigheden, zodat we het vele geld dat in de sportwereld omgaat voor nuttige zaken kunnen aanwenden.
21 augustus 2007
16 augustus 2007
Gouden oude mopper DvhN: Twee pilsjes en een tosti
Voetbalschoenen aantrekken en veters strikken: 65 euro. Potje pissen tijdens de training: 190 euro. Grapje vertellen aan teamgenoot Mario Melchiot: 80 euro. Grapje uitleggen: 65 euro. Rondje inlopen om trainingsveld: 270 euro. Uurtje slapen in de bus op weg naar tegenstander: 5700 euro.
Arjen Robben gaat bij Chelsea 95 euro per minuut verdienen, rekende deze krant vorige week voor. En dan zijn de winstpremies en reclamecontracten nog niet meegerekend. Zaterdag konden we lezen waar hij dat geld aan kan uitgeven. Als het zo ver komt, want volgens mij wordt arme Arjen schreeuwend gek als hij nog eens goed gaat nadenken over zijn salaris.
Ik heb het eens omgerekend. Met deze column ben ik al gauw een uurtje of drie bezig. Dat zou betekenen dat ik met Robbens salaris 17.100 euro voor dit stukje zou krijgen. Per woord zou dat neerkomen op 70 euro. Dat tikt lekker weg, kan ik u verzekeren (zo: weer 560 euro rijker! (en weer 350 erbij!! (en nog eens 280!!!))). Helaas. In werkelijkheid krijg ik voor dit stukje van mijn baas slechts 29 eurocent per woord.
Maar ach, dan is die vorige zin toch al weer goed voor twee pilsjes (en met deze erbij kan ik ook een tosti bestellen). Nu we toch bezig zijn: hopsakee! - alweer een pintje verdiend! En schenk nóg maar een keertje in, oberrrrtje! Ik wens Arjen Robben veel sterkte met zijn nieuwe baan.
En mag deze column volgende keer misschien wat langer zijn?
Arjen Robben gaat bij Chelsea 95 euro per minuut verdienen, rekende deze krant vorige week voor. En dan zijn de winstpremies en reclamecontracten nog niet meegerekend. Zaterdag konden we lezen waar hij dat geld aan kan uitgeven. Als het zo ver komt, want volgens mij wordt arme Arjen schreeuwend gek als hij nog eens goed gaat nadenken over zijn salaris.
Ik heb het eens omgerekend. Met deze column ben ik al gauw een uurtje of drie bezig. Dat zou betekenen dat ik met Robbens salaris 17.100 euro voor dit stukje zou krijgen. Per woord zou dat neerkomen op 70 euro. Dat tikt lekker weg, kan ik u verzekeren (zo: weer 560 euro rijker! (en weer 350 erbij!! (en nog eens 280!!!))). Helaas. In werkelijkheid krijg ik voor dit stukje van mijn baas slechts 29 eurocent per woord.
Maar ach, dan is die vorige zin toch al weer goed voor twee pilsjes (en met deze erbij kan ik ook een tosti bestellen). Nu we toch bezig zijn: hopsakee! - alweer een pintje verdiend! En schenk nóg maar een keertje in, oberrrrtje! Ik wens Arjen Robben veel sterkte met zijn nieuwe baan.
En mag deze column volgende keer misschien wat langer zijn?
NIEUW! Gouden oude moppers
Om toch wat vaker te posten op dit log, heb ik een nieuwe rubriek in het leven geroepen. De 'gouden oude mopper'. Deze zal oude columns uit het onvolprezen Dagblad van het Noorden gaan bevatten van mijn hand. Natuurlijk moet er wel een actuele aanleiding zijn, maar die is gelukkig altijd wel te verzinnen. Als eersteling een column uit maart 2004, toen Arjen Robben net getekend had bij Chelsea waar hij een astronomisch bedrag ging verdienen. Zeer actueel natuurlijk, nu de de Wesley's en Roystons van deze wereld opeens ook grootverdieners zijn geworden.
Column DvhN: Geloofsafval in Kampen
Zondagmiddag zat ik samen met mijn vriendin M. heerlijk in het zonnetje op een terras in Kampen. We hadden er net vijftig kilometer op de racefiets opzitten en een uitsmijter glijdt dan lekker naar binnen. "Nou, zo streng in de leer zijn ze hier niet allemaal", merkte ik op. Want het terras zat overvol. En dat in de stad waar een leerling door een school is geweigerd omdat zijn ouders ChristenUnie stemmen in plaats van SGP. Ook bij de buren was volop klandizie: goddeloos wellicht, maar zo op het eerste oog zeer tevreden.
Wilders mag zich dan druk maken om de koran, met de bijbel in de hand kunnen ze er op sommige plekken in Nederland ook nog wat van. Mijn vriendin M. had vorige week als presentator van de lokale radio in de regio Kampen de moeder van de geweigerde leerling in de uitzending. Wat bleek? De combinatie van CU, televisiekijken, een broekendragende moeder en een andere versie van de bijbel dan de Statenvertaling is in de ogen van de zwartgekousde scherpslijpers van het plaatselijke Hoornbeeck College een recept voor geloofsafval.
Maar goed, Kampen herbergt dus nog wat vrijdenkers. Die zagen we niet in Genemuiden, waar we eerder die middag doorheen fietsten. De bevolking spoedde zich daar net ter kerke. Te voet uiteraard; mannen in het zwart, vrouwen en meisjes met hoedjes op en deels in klederdracht. "Het is hier net de jaren vijftig", vond M. die zich wat ongemakkelijk begon te voelen in haar fietskleren. Omdat we de weg naar Kampen niet precies wisten, klampte M. een christenvrouw aan: "Mevrouw, mag ik u wat vragen?" Nou nee dus. De kerkgangers deden alsof we niet bestonden. De christelijke naastenliefde is in Genemuiden des zondags niet van toepassing op passerende fietsers.
"Onze Geert heeft zijn intolerantie en doorgedraaide xenofobie niet van vreemden", merkte ik pissig op. "Amen", zei M. en op goed geluk vluchtten we de polder in.
Wilders mag zich dan druk maken om de koran, met de bijbel in de hand kunnen ze er op sommige plekken in Nederland ook nog wat van. Mijn vriendin M. had vorige week als presentator van de lokale radio in de regio Kampen de moeder van de geweigerde leerling in de uitzending. Wat bleek? De combinatie van CU, televisiekijken, een broekendragende moeder en een andere versie van de bijbel dan de Statenvertaling is in de ogen van de zwartgekousde scherpslijpers van het plaatselijke Hoornbeeck College een recept voor geloofsafval.
Maar goed, Kampen herbergt dus nog wat vrijdenkers. Die zagen we niet in Genemuiden, waar we eerder die middag doorheen fietsten. De bevolking spoedde zich daar net ter kerke. Te voet uiteraard; mannen in het zwart, vrouwen en meisjes met hoedjes op en deels in klederdracht. "Het is hier net de jaren vijftig", vond M. die zich wat ongemakkelijk begon te voelen in haar fietskleren. Omdat we de weg naar Kampen niet precies wisten, klampte M. een christenvrouw aan: "Mevrouw, mag ik u wat vragen?" Nou nee dus. De kerkgangers deden alsof we niet bestonden. De christelijke naastenliefde is in Genemuiden des zondags niet van toepassing op passerende fietsers.
"Onze Geert heeft zijn intolerantie en doorgedraaide xenofobie niet van vreemden", merkte ik pissig op. "Amen", zei M. en op goed geluk vluchtten we de polder in.
08 augustus 2007
Column DvhN: He's en ho's
Ben ik er trots op dat ik hetero ben? Nou nee, niet speciaal. Het is zo en niet anders, dat wil zeggen: bi dan wel ho. Een heleboel homo's zijn er blijkbaar wel trots op dat ze van de eigen kunne houden. Anders doe je immers niet mee met die Gay Pride (want pride = trots). Of was het de trots van de homobeweging die zaterdag door de grachten van Amsterdam paradeerde? Ik hoop het niet.
Ik was zaterdag toevallig in Amsterdam. Aan het eind van de middag stond ik met twee he-vrienden op een brug over de Amstel toe te kijken. Wij zagen veel boten met schaars geklede, lekkere wijven (zo zeg je dat als rechtgeaarde he) waar zo op het eerste oog weinig ho-achtigs (dat wil zeggen: lesbo's) aan te ontdekken was. Het leek erop alsof de he's de parade hadden overgenomen. Naast ons op de brug stonden ook opvallend veel he-stelletjes en -families. En maar foto's maken van elkaar, met op de achtergrond de bootjes met schattige, dansende ho- (en dus he-)aapjes. 't Was net Artis maar dan in het wild. Gelukkig schoof er op een gegeven moment een vervaarlijk ogend nichtenstel op de brug voorbij, gehuld in Schotse leren rokken, met tepelpiercings, een aantal klemmen van 't één of 't ander, tattoes op de kale schedels en een in zwart leer gehulde middelvinger.
Het is gewoon carnaval, bedacht ik me, toen we ons richting de ArenA begaven voor Ajax-Arsenal. Eén dag per jaar doen we zuipend, joho-end en dansend net of ze (de ho's dus) erbij horen, zodat we ze daarna weer kunnen negeren. Maar toen later op de avond de bondscoach naast ons op de tribune plaatsnam, dwaalden de gedachten toch weer af naar de Amsterdamse grachten. En wat als zo'n Van Persie nu eens... Dat zou nou écht helpen.
Maar hé, 't is voetbal hè.
Ik was zaterdag toevallig in Amsterdam. Aan het eind van de middag stond ik met twee he-vrienden op een brug over de Amstel toe te kijken. Wij zagen veel boten met schaars geklede, lekkere wijven (zo zeg je dat als rechtgeaarde he) waar zo op het eerste oog weinig ho-achtigs (dat wil zeggen: lesbo's) aan te ontdekken was. Het leek erop alsof de he's de parade hadden overgenomen. Naast ons op de brug stonden ook opvallend veel he-stelletjes en -families. En maar foto's maken van elkaar, met op de achtergrond de bootjes met schattige, dansende ho- (en dus he-)aapjes. 't Was net Artis maar dan in het wild. Gelukkig schoof er op een gegeven moment een vervaarlijk ogend nichtenstel op de brug voorbij, gehuld in Schotse leren rokken, met tepelpiercings, een aantal klemmen van 't één of 't ander, tattoes op de kale schedels en een in zwart leer gehulde middelvinger.
Het is gewoon carnaval, bedacht ik me, toen we ons richting de ArenA begaven voor Ajax-Arsenal. Eén dag per jaar doen we zuipend, joho-end en dansend net of ze (de ho's dus) erbij horen, zodat we ze daarna weer kunnen negeren. Maar toen later op de avond de bondscoach naast ons op de tribune plaatsnam, dwaalden de gedachten toch weer af naar de Amsterdamse grachten. En wat als zo'n Van Persie nu eens... Dat zou nou écht helpen.
Maar hé, 't is voetbal hè.
25 juli 2007
Column DvhN: Marokko
Wij bezochten steden als Marrakech, Casablanca, Rabat en Fes; wij zagen de cederbossen en de canyons van de Midden Atlas, dalen vol oleanders in de Hoge Atlas en de onbeschrijflijk ruige en bizarre berglandschappen van de Anti Atlas; wij reden door dorre steenwoestijnen met cobra's en schorpioenen en ervoeren de verschroeiende hitte van de sirocco in Erfoud en Zagora. Natuurlijk ontmoetten we overal ook veel Marokkanen. Nou ja, Marokkaanse mannen dan vooral, want de vrouwen hielden zich afzijdig. In onze reisgids hadden wij gelezen dat onze Marokkaanse medeman buitengewoon vriendelijk en gastvrij is. Dat klopt, maar dat die vriendelijkheid vier van de vijf keer gepaard gaat met op handel en geld gerichte opdringerigheid was de gids vergeten te melden. Wij waanden ons drie weken lang Europese melkkoeien, waar met veel geglimlach, gekleef, gezeur en oplichterij zoveel mogelijk geld uit geperst moest worden. Afijn, het zullen de cultuurverschillen wel zijn. Over die verschillen valt overigens ook nog wel wat positiefs te melden. De Marokkaanse man heeft des zomers een zeer aangenaam levensritme. Terwijl de vrouwen rustig doorwerken in de hitte, zitten de meeste mannen de hele dag in de schaduw om aan het eind van de middag massaal op het terras plaats te nemen om te kletsen en bij te komen van weer een dag niks doen. Waar is het bij ons verkeerd gegaan? |
12 juni 2007
Zo
Zo. Nu geen gezeik meer over dat ik nooit wat zou posten, ja!? Het is net als met het klimaat: ik post schoksgewijs.
Column DvhN: Rookverbod
Het is natuurlijk ook volstrekt belachelijk en zeer betreurenswaardig, dat rookverbod. Nooit meer wakker worden van de stank van stinkende kleren na een avondje stappen. Geen doorwaakte nachten meer vanwege de onstuitbare hoestbuien, de gratis toegift bij het meeroken in de kroeg. En wat te denken van de katers! Mede niet-rokers zullen kunnen beamen dat die een stuk intenser zijn door de toegevoegde waarde van verbrande tabak. Vooral de combinatie van een flinke lading herfstbokjes met van die naar vanille geurende aromasigaartjes is altijd goed voor een onwaarschijnlijk knallende kick waar eigenlijk geen pilletje tegenop kan. Altijd al benieuwd geweest welk stofje daar precies nu verantwoordelijk voor is. Maar goed, dat zal nu wel niet meer onderzocht worden. Ook de wetenschap krijgt harde klappen door dat onzalige verbod.
Het is allemaal de schuld van de anti-rookmaffia en die gezondheidsfreaks. En dat terwijl onze rokende medemens toch een toonbeeld van tolerantie is. Nooit te beroerd om je ook een trekje aan te bieden of zelfs een hele sigaret! En ook als je daar nors voor bedankt, word je toch altijd nog ruimhartig getrakteerd op die gracieus kringelende rookkolommen die het reukorgaan kietelen als de geur van natte straten na een zomerbui. Heb je eens een onsmakelijk gerecht in een chique restaurant? Niet getreurd! Er is altijd wel zo'n sympathieke pafkees die je smaakpapillen verdooft met wat rookwolkjes. En dat gewoon gratis en zonder dat je erom hoeft te vragen, en - zeker niet onbelangrijk - ongeacht ras, geloof of geaardheid van de meeroker!
Waar vind je nog zulke onbaatzuchtige naastenliefde als bij de tevreden roker?!
Het is allemaal de schuld van de anti-rookmaffia en die gezondheidsfreaks. En dat terwijl onze rokende medemens toch een toonbeeld van tolerantie is. Nooit te beroerd om je ook een trekje aan te bieden of zelfs een hele sigaret! En ook als je daar nors voor bedankt, word je toch altijd nog ruimhartig getrakteerd op die gracieus kringelende rookkolommen die het reukorgaan kietelen als de geur van natte straten na een zomerbui. Heb je eens een onsmakelijk gerecht in een chique restaurant? Niet getreurd! Er is altijd wel zo'n sympathieke pafkees die je smaakpapillen verdooft met wat rookwolkjes. En dat gewoon gratis en zonder dat je erom hoeft te vragen, en - zeker niet onbelangrijk - ongeacht ras, geloof of geaardheid van de meeroker!
Waar vind je nog zulke onbaatzuchtige naastenliefde als bij de tevreden roker?!
Column DvhN: Bekentenis
Ja, ik ook. Als ik terugdenk aan al dat afschuwelijke bedrog overvalt me een diep gevoel van schaamte. Het spijt me zo. Ik voel tranen opkomen. Het begon op een zaterdagmiddag in april 1996. Met VVK zaterdag 4 voetbalde ik tegen Potetos 2. De strijd om de vierde plek in de reserve zesde klasse P was meedogenloos. En ik stond vol doping in het veld: mijn alcoholpromillage zal hoger dan twee zijn geweest na een nacht stevig doorhalen. We wonnen dik en ik scoorde twee keer.
Toen ik bij deze krant kwam werken, ging het van kwaad tot erger. Ik schat dat bijna tien procent van mijn stukjes met behulp van stimulerende middelen tot stand is gekomen. En waar ik me nog het meest voor schaam: dat ik elke twee weken op deze plek mag schrijven, is een direct gevolg van alcoholslikken. Ik schreef destijds tv-columns. Hoe later op de avond en hoe meer bier achter de kiezen, hoe beter de stukjes werden. Sorry collega's, mijn promotie naar deze plek was te danken aan vals spel.
Lange tijd hield ik mezelf voor de gek met het idee dat iedereen het deed. Journalisten zijn grootverbruikers, zei ik tegen mezelf. Bètablokkertje, jointje, borrel, lijntje coke: je gaat er veel losser en smeuïger door schrijven. Remmingen vallen weg en je durft veel meer. Maar doping is en blijft natuurlijk bedrog. Dank jullie wel, Bjarne Riis en Erik Zabel, dat jullie me dat hebben doen inzien.
Hoe het nu verder moet, weet ik niet. De hoofdredactie en u, lezers, moeten maar beslissen of ik nog te handhaven ben bij deze krant. Ik ben bereid alle consequenties te aanvaarden. Het spijt me zo.
Toen ik bij deze krant kwam werken, ging het van kwaad tot erger. Ik schat dat bijna tien procent van mijn stukjes met behulp van stimulerende middelen tot stand is gekomen. En waar ik me nog het meest voor schaam: dat ik elke twee weken op deze plek mag schrijven, is een direct gevolg van alcoholslikken. Ik schreef destijds tv-columns. Hoe later op de avond en hoe meer bier achter de kiezen, hoe beter de stukjes werden. Sorry collega's, mijn promotie naar deze plek was te danken aan vals spel.
Lange tijd hield ik mezelf voor de gek met het idee dat iedereen het deed. Journalisten zijn grootverbruikers, zei ik tegen mezelf. Bètablokkertje, jointje, borrel, lijntje coke: je gaat er veel losser en smeuïger door schrijven. Remmingen vallen weg en je durft veel meer. Maar doping is en blijft natuurlijk bedrog. Dank jullie wel, Bjarne Riis en Erik Zabel, dat jullie me dat hebben doen inzien.
Hoe het nu verder moet, weet ik niet. De hoofdredactie en u, lezers, moeten maar beslissen of ik nog te handhaven ben bij deze krant. Ik ben bereid alle consequenties te aanvaarden. Het spijt me zo.
Column DvhN: Korte rokjes (2)
Het kan natuurlijk zo zijn dat er niks klopt van al die voorspellingen. Het zal niet de eerste keer zijn dat de toekomst zich niet voegt naar onze verwachtingen. Wij memoreren uit het recente verleden: de plotse teloorgang van het Rode Gevaar, de millenniumbug, 99 procent van alle voorspellingen voortkomend uit economische theorieën, de ineenstorting van de wereld na 9/11, de bodemdaling in de Waddenzee, en (vooruit, speciaal voor Marianne Thieme en haar geloofsgenoten) de wederkomst des Heren vóór het jaar 2000.
Nou weet ik ook wel dat die paar weken zomerweer in april en mei nog niet zoveel zeggen. Maar toch. Stel nou dat die klimaatverandering een flink tikkie sneller gaat dan de dames en heren wetenschappers nu denken. Heb je net een mooi huis gekocht in Blauwestad, is het water alweer verdampt voordat je je hengeltje hebt kunnen uitgooien. Of weggevaagd door een vloedgolf natuurlijk. Dat de korte rokjes dan al in maart uit de kast en om de heupen kunnen, lijkt me een wat schrale troost. Straks blijkt nog - moge God het verhoeden! - dat we tóch twintig jaar eerder hadden moeten luisteren naar dat langharige, werkschuwe, linkse tuig op geitenwollen sokken dat in de jaren tachtig al het milieuonheil predikte.
Het probleem is dat we veel minder weten dan we denken. Werd een paar jaar geleden nog verkondigd dat de Theorie van Alles bijna rond was, inmiddels wordt in de astronomie weer getwijfeld aan alles. Om een voorbeeld te geven: van 96 procent van het heelal hebben we geen flauw idee waar het uit bestaat. De menselijke maat is nu eenmaal een zeer beperkte. Misschien moeten we eerst maar eens beginnen ons naar dat gegeven te gedragen.
Nou weet ik ook wel dat die paar weken zomerweer in april en mei nog niet zoveel zeggen. Maar toch. Stel nou dat die klimaatverandering een flink tikkie sneller gaat dan de dames en heren wetenschappers nu denken. Heb je net een mooi huis gekocht in Blauwestad, is het water alweer verdampt voordat je je hengeltje hebt kunnen uitgooien. Of weggevaagd door een vloedgolf natuurlijk. Dat de korte rokjes dan al in maart uit de kast en om de heupen kunnen, lijkt me een wat schrale troost. Straks blijkt nog - moge God het verhoeden! - dat we tóch twintig jaar eerder hadden moeten luisteren naar dat langharige, werkschuwe, linkse tuig op geitenwollen sokken dat in de jaren tachtig al het milieuonheil predikte.
Het probleem is dat we veel minder weten dan we denken. Werd een paar jaar geleden nog verkondigd dat de Theorie van Alles bijna rond was, inmiddels wordt in de astronomie weer getwijfeld aan alles. Om een voorbeeld te geven: van 96 procent van het heelal hebben we geen flauw idee waar het uit bestaat. De menselijke maat is nu eenmaal een zeer beperkte. Misschien moeten we eerst maar eens beginnen ons naar dat gegeven te gedragen.
18 april 2007
Column DvhN: Korte rokjes
Kijk. Ik had hier natuurlijk mijn verontrusting kunnen uitspreken over de bloeiende koolzaadvelden, zwoele zomeravonden in april en andere tekenen van klimaatverandering, en hoe schandalig het toch is dat de mensen die er het minst toe hebben bijgedragen - in Afrika, de bakermat van de menselijke soort - het eerst met de gebakken peren komen te zitten. Ik had ook Marianne Thieme kunnen wijzen op de inconsequenties in haar denken als ze eerst beweert dat Adam en Eva in het Paradijs vegetariërs waren, maar vervolgens ontkent dat haar religieuze opvattingen er politiek toe doen (tussen haakjes opmerkend dat de oprukkende christenfundamentalisten van PvdD en CU het toch al voor elkaar lijken te hebben gekregen dat de evolutietheorie door velen nu ook als een geloof wordt beschouwd in plaats van een wetenschappelijke theorie (wat, opnieuw tussen haakjes, toch eigenlijk op hetzelfde neerkomt als de mechanica een sprookje noemen - het is dus eigenlijk een wonder dat Marianne en de haren nog in een auto durven te stappen), maar dit dus terzijde). Ik had ook nog een keer kunnen zeuren over Wouter Bos die als de Don Quichot van Balkenende IV de roofridders van het grootkapitaal als enigen meent te moeten vrijwaren van de nieuwe betutteling, terwijl je toch echt geen Nostradamus hoeft te zijn om te zien dat juist de fixatie op snelle groei en het grote graaien op de lange termijn desastreus uitpakt (terloops signalerend dat dit ook weer zo'n voorteken is dat wijst op het einde van de beschaving zoals wij die kennen, en dat je bijna zou gaan hopen dat Marianne en de haren gelijk hebben met hun geloof in een snelle Wonderbaarlijke Wederkomst).
Maar ja. Wat maakt het allemaal uit. Het is korte rokjes-weer!
Maar ja. Wat maakt het allemaal uit. Het is korte rokjes-weer!
07 april 2007
Stilte
Het is hier wel erg stil, maar dat heeft zo zijn redenen. Zoals de lieve lezertjes ook hieronder weer kunnen zien, is de debilisering van Blogger zo ver doorgeslagen dat 275 woorden blijkbaar teveel zijn om in 1 stukje op dit log te zetten (of zou het aan mij liggen?). Daarom is mijn column dus weer in twee stukken gehakt. Nou ja.
Column DvhN, dl1: Zebrapad
Welnu, een persoonlijk, zeer representatief onderzoekje bij enkele willekeurige zebrapaden leert dat 79 procent van de chauffeurs zich daar niet aan houdt. Zo'n 14 procent geeft zelfs extra gas als ze een wachtende voetganger ontwaren (over wat deze randdebiele criminelen bezielt, heeft mijn onderzoek geen opheldering kunnen verschaffen) en 3 procent is wel bereid te stoppen ná het zebrapad als je als wachtende voetganger (overigens zeer decente) handgebaren maakt en/of luidkeels protesteert; 20 procent van de na-stoppers wil vervolgens ook nog klappen uitdelen.
Abonneren op:
Posts (Atom)