30 juli 2009

Waarom?


Waarom fietst een weldenkend mens de Mont Ventoux op? Die vraag stelde een documentairemaker vorige week toen wij boven aankwamen bij het weerstation. Veel antwoorden kreeg hij niet. Is het de midlifecrisis? Extreme bewijsdrang? Een reiken naar de hemel? Of zijn we gewoon allemaal gek? Volgens mijn medefietsers B. en W. is er in ieder geval niks mythisch aan. Ik denk dat ze ongelijk hebben. Tegen een berg op fietsen is volgens mij juist één van de meest zuivere vormen van het klassieke heldenverhaal in het leven van de moderne, Westerse mens. Zoals ik hier al eens eerder heb opgemerkt appelleert fietsen (net als op vakantie gaan) volgens mij aan een oerdrang die in elk mens zit en die de evolutie van onze soort tot een succesverhaal heeft gemaakt (dat we ook aan ons succes ten onder gaan is weer een ander verhaal): de drang naar nieuwe horizonten en het verleggen van grenzen. Dezelfde drang die onze voorouders tienduizenden jaren geleden Afrika deed verlaten, onze gemeenschappelijke oermythe. Die mythe gaat over het veroveren van nieuwe leefgebieden, maar ook over ontdekkingsreizen naar onze ziel. Analoog aan de held in het klassieke epos, die veranderd is als hij na zijn omzwervingen weer thuiskomt. Of, om het bijbels te formuleren: "Hij doet ons dwalen opdat wij weten wat het betekent om thuis te komen." Toegegeven, dat gefiets is een armzalig alternatief voor een echte zoektocht, maar je moet toch wat als je alles al hebt.

3 opmerkingen:

Ulrike zei

Jopper, ik hoop van harte dat je dit allemaal hebt verteld aan die documentairemaker! Want een mooiere omschrijving kan ik me voor een filmmaker niet indenken!

Ulrike zei

By the way, je houdt wel van blauwe luchten op jouw foto's, al opgevallen? Zal wel aan jouw door het fietsen verlichte geest liggen...:-)

Mopperlog.com zei

@Ulli: Helaas, mij werd weer eens niks gevraagd, behalve dan: 'Oh, schrijf jij ook columns bij een krant?' Die docu-jongen had vooral oog voor BN'ers Wilfried en Bert.
En wat die luchten betreft, het gaat me vooral om de wolken maar daarover later meer.